I am already given to the power that rules my fate.
And I cling to nothing, so I will have nothing to defend.
I have no thoughts, so I will see.
I fear nothing, so I will remember myself.
Detached and at ease, I will dart past the Eagle to be free.
Kaderimi yöneten güce şimdiden teslim oldum
Ve hiç bir şeye tutunmuyorum, ki savunacak bir şeyim olmasın
Hiç düşüncelerim yok, ki görebileyim.
Hiç korkum yok, ki kendimi hatırlayabileyim.
Bağımsız ve rahat, Kartal’ı hızla geçerek özgürlüğe doğru uçacağım.
- Carlos Castaneda
Önümde birkaç aydır dev bir inşaat var. Yıllardır duran çürümeye yüz tutmuş bu beton yığınını önce yukarıdan aşağıya yıkıyorlar. En üst kattan aşağı devasa matkaplar gibi çalışan makinelerle müthiş bir yıkım… Böyle bir temizlik olmaksızın sağlam bir yeni yapı oluşturmak mümkün olamaz zaten. Bu yıkımla birlikte rüzgarın koparttığı mavi inşaat brandasının ardından harika bir Boğaz manzarası gözlerimin önüne serilmiş durumda, kısa bir süre için de olsa binanın ardındaki derya deniz benim.
İçimdeki inşaat de aynen böyle. Temizlik olmadan yeniye yer açılmıyor. Eski programları, alışkanlık kalıplarını gördükçe, kırdıkça, serbest bıraktıkça müthiş bir özgürlük ve şimdiye kadar varlığından haberdar olmadığım ama illa ki içten içe hissettiğim başka elifler önüme seriliyor, ya da o eskiler kim ise onlarsız da yapabileceğimi görüyorum! Ne manzara vay be diyorum kendi kendime… Ve bunu birebir köküne kadar hissederek, yaşayarak, görerek bilmenin getirdiği başka tür bir iç güç ile yeni bir düzen kuruluyor. Belki de ilk defa bu yeni bir düzen değil de yeni bir varlık hali – içimde var olan ve tüm evreni organize eden o mucizevi yaşam neşesi ve gücünün her zaman yanımda olduğunu bilerek yaşamak, teslimiyet, hafiflik ve güven. Hayat her türlü tecrübeyi, macerayı, acıyı tatlıyı, yıkımı yapımı getirebilir, getirecek de, yolun kendisi böyle. Yıkılanın arkasından ne çıkacak, bırakınca ne olacak korkusu olmaksızın yürüyebilmeyi öğrenmek bu yolculuğun sunduğu en büyük nimet.
Ve evet önümdeki manzara bir süre sonra yeni yapılan bina ile tekrar kapanacak, üzerine yeni bir ufuk inşa edilecek. Ben ise artık bu yeni binaya hep içimde o varlığını görerek bildiğim denizli mavi sonsuz ufkun özgürlüğü ve neşesiyle bakacağım.
And I cling to nothing, so I will have nothing to defend.
I have no thoughts, so I will see.
I fear nothing, so I will remember myself.
Detached and at ease, I will dart past the Eagle to be free.
Kaderimi yöneten güce şimdiden teslim oldum
Ve hiç bir şeye tutunmuyorum, ki savunacak bir şeyim olmasın
Hiç düşüncelerim yok, ki görebileyim.
Hiç korkum yok, ki kendimi hatırlayabileyim.
Bağımsız ve rahat, Kartal’ı hızla geçerek özgürlüğe doğru uçacağım.
- Carlos Castaneda
Önümde birkaç aydır dev bir inşaat var. Yıllardır duran çürümeye yüz tutmuş bu beton yığınını önce yukarıdan aşağıya yıkıyorlar. En üst kattan aşağı devasa matkaplar gibi çalışan makinelerle müthiş bir yıkım… Böyle bir temizlik olmaksızın sağlam bir yeni yapı oluşturmak mümkün olamaz zaten. Bu yıkımla birlikte rüzgarın koparttığı mavi inşaat brandasının ardından harika bir Boğaz manzarası gözlerimin önüne serilmiş durumda, kısa bir süre için de olsa binanın ardındaki derya deniz benim.
İçimdeki inşaat de aynen böyle. Temizlik olmadan yeniye yer açılmıyor. Eski programları, alışkanlık kalıplarını gördükçe, kırdıkça, serbest bıraktıkça müthiş bir özgürlük ve şimdiye kadar varlığından haberdar olmadığım ama illa ki içten içe hissettiğim başka elifler önüme seriliyor, ya da o eskiler kim ise onlarsız da yapabileceğimi görüyorum! Ne manzara vay be diyorum kendi kendime… Ve bunu birebir köküne kadar hissederek, yaşayarak, görerek bilmenin getirdiği başka tür bir iç güç ile yeni bir düzen kuruluyor. Belki de ilk defa bu yeni bir düzen değil de yeni bir varlık hali – içimde var olan ve tüm evreni organize eden o mucizevi yaşam neşesi ve gücünün her zaman yanımda olduğunu bilerek yaşamak, teslimiyet, hafiflik ve güven. Hayat her türlü tecrübeyi, macerayı, acıyı tatlıyı, yıkımı yapımı getirebilir, getirecek de, yolun kendisi böyle. Yıkılanın arkasından ne çıkacak, bırakınca ne olacak korkusu olmaksızın yürüyebilmeyi öğrenmek bu yolculuğun sunduğu en büyük nimet.
Ve evet önümdeki manzara bir süre sonra yeni yapılan bina ile tekrar kapanacak, üzerine yeni bir ufuk inşa edilecek. Ben ise artık bu yeni binaya hep içimde o varlığını görerek bildiğim denizli mavi sonsuz ufkun özgürlüğü ve neşesiyle bakacağım.
0 yorum:
Yorum Gönder