bir eylül akşamı (ya da eylül'de gel)

bir yerde hala

ve hep

mükemmel bir günbatımı

var

...

eylül akşamı,

sonbahar rüzgarı,

bizi üşütüp

tatlı tatlı ısıtırken içimizi

akşam güneşi alaca yüzümüzde

sahildeyiz

...

her şeyi geride bırakmışız

almışız her şeyi önümüze

kumsalda

iri taşların üzerinde geziniyor- ken

beyaz, gri, sarı, pembe, siyah, kiremit

yılın üç mevsimini görmüş geçirmiş hepsi

kışı baharı yazı

hazırlar,

gitmesi gerekeni uğurlamaya

...

işte bu diyoruz

işte bu!

geldik hep birlikte kutlamaya,

biraz hüzün belki-

karışsa da martı ve kırlangıç seslerine

onlar biliyorlar,

uçuşlarından belli

her gün

her yerde

mükemmel bir günbatımı

var.

...

ve bırakıyoruz

bu eylül akşamına,

bizi nereden alıp

nereye götürecekse

oraya

götürsün diye...

akşam güneşi, rüzgar,

denizin sevdiği taşlar

hepsi biliyor

...

belki de sade bu alaca ışıktır,

gün giderken

bize hatırlatan

kalbin yolunu.